Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

Disco

Η ιστορία του χορού disco ξεκινά στις αρχές της δεκαετίας του '70 από αφροαμερικάνικες και λατινοαμερικάνικες κοινότητες των Ηνωμένων Πολιτειών. 

Ο χορός disco


Ο χορός disco είχε σαφέστατες μουσικές επιρροές από rock, soul, blues και funk, τις οποίες εμπλούτισε με ηχητικά εφέ και φωνητικά. Από τις μουσικές αυτές προέκυψε το χορευτικό στιλ με το όνομα "Hustle" το οποίο περιλάμβανε κινήσεις με τα χέρια και στροφές. Δε διέφερε και πάρα πολύ από το swing των δεκαετιών '50 και '60. Γενικά, ο χορός disco προήλθε από παλιότερους χορούς, όπως το mambo και η salsa.
Ενσωμάτωσε το ρυθμό της salsa και χρησιμοποίησε τις κινήσεις των γοφών του swing. Γενικά, ο χορός disco δεν έχει τεχνικές δυσκολίες, ούτε περίπλοκα βήματα. Ο ρυθμός ήταν καθαρός και μπορούσε οποιοσδήποτε να χορέψει ντίσκο, με κινήσεις προς τα εμπρός και προς τα πίσω με κάποιες στροφές. Οπωσδήποτε, βέβαια, κάποιοι ήθελαν να κάνουν εντύπωση στην πίστα και αυτοί χόρευαν με δύσκολες φιγούρες και εντυπωσιακές κινήσεις.

Χαρακτηριστικά της disco κουλτούρας


Πέρα, όμως, από το χορό και τη μουσική, η disco σαν ολοκληρωμένη κουλτούρα περιλάμβανε και ειδικό ντύσιμο, όπως και ξεχωριστή τεχνολογία φωτισμού της πίστας. Οι άνθρωποι που ακολουθούσαν την κουλτούρα αυτή είχαν το δικό τους ενδυματολογικό κώδικα, όπως και ιδιαίτερη κόμμωση, ενώ μέχρι σήμερα είναι πασίγνωστες οι ντισκομπάλες που συνόδευαν το ρυθμό της μουσικής και δημιουργούσαν πολύ ξεχωριστή ατμόσφαιρα.
Ένα χαρακτηριστικό, επίσης, των ντισκοτέκ της εποχής ήταν η διοργάνωση των διαγωνισμών χορού. Οι διαγωνισμοί αυτοί είχαν μέχρι και χρηματικά βραβεία, ενώ έγιναν η αιτία να δημιουργηθούν νέες χορογραφίες που γρήγορα γίνονταν της μόδας.
Μεμονωμένα τραγούδια γίνονταν η αφορμή να δημιουργηθούν νέα χορευτικά στιλ, όπως το Y.M.C.A. των Village People και το line dance, γνωστό ως "The Electric Slide".  Άλλο πασίγνωστο line dance ήταν το "Bus Stop", το οποίο διαδόθηκε το 1976 και το 1977 μέσα από εκπαιδευτικά βίντεο και live σόου, το οποίο στην ουσία ήταν μια παραλλαγή του χορού merengue.  Άλλα χορευτικά στιλ ήταν παραλλαγές του hustle σε συνδυασμό με διάφορους χορούς, όπως π.χ. το "Tango Hustle".

Saturday Night Fever



Το 1977 η ιστορία του χορού disco φτάνει στο αποκορύφωμά της με την ταινία ?Saturday Night Fever? στην οποία πρωταγωνίστησε ο John Travolta, καθιερωμένο σύμβολο του χορού ντίσκο παγκοσμίως. Το soundtrack που συνόδευε την ταινία και περιείχε τραγούδια των Bee Gees και της Gloria Gaynor είναι το πιο πετυχημένο σε πωλήσεις soundtrack μέχρι τώρα. Μην ξεχνάμε και τα κουστούμια ή τις χορογραφίες, που έγιναν σημεία αναφοράς της ποπ κουλτούρας.
Μετά την επιτυχία της ταινίας "Saturday Night Fever" άρχισε να παρατηρείται η σταδιακή παρακμή του χορού disco. Οι δισκογραφικές εταιρείες γέμισαν την αγορά με δίσκους και κάθε club ήθελε να μετατραπεί σε disco club, με αποτέλεσμα ο κόσμος να αρχίσει να κουράζεται και να αναζητά κάτι διαφορετικό.

O χορός disco σήμερα


Παρόλο που σήμερα δεν υπάρχει αυτό που κάποτε αποκαλούνταν "Disco", παρ' όλ' αυτά ο χορός και το μουσικό στιλ έχουν επιζήσει. Οι χορευτές hip-hop διατηρούν τους διαγωνισμούς χορού (battles) και το Electric Slide χορεύεται ακόμα σε γάμους και σε dance clubs σε όλο τον κόσμο. Η κουλτούρα της disco ήταν στενά συνδεδεμένη με ηδονιστικές εμπειρίες, ναρκωτικά και ελεύθερο σεξ σε μια εποχή που προηγήθηκε του AIDS, γι' αυτό και σήμερα έχουν εξαφανιστεί πολλά από τα βασικά της συστατικά. Όπως και να 'χει, η ουσία της disco είναι ακόμα ζωντανή, μιας κι έχει να κάνει με τη χαρά της μουσικής και του χορού και των ανθρώπων που τη μοιράζονται πάνω στην πίστα.

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Αγάπη και εξάρτηση

Αποσπασμα από το βιβλίο Κι έζησαν αυτοί καλά...με εμάς τι γίνεται; Τι είναι αλήθεια η αγάπη; Η αγάπη δεν μπορεί να περιοριστεί σε λέξεις. Η αγάπη είναι κάτι που πρέπει να νιώσουμε για να μπορούμε να το περιγράψουμε και να το εκφράσουμε σε όλη του την έκταση. Προϋποθέτει την έλλειψη φόβου και την πίστη στον άνθρωπο. Προϋποθέτει κοινούς στόχους, προϋποθέτει μια απόλυτη ένωση των ψυχών μας και όχι μια απλή συμφωνία του μυαλού μας. Η αγάπη είναι μια λέξη, ένα άγγιγμα, ένα χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά. Η αγάπη χωράει σε όλες μας τις αντιδράσεις και τις σκέψεις. 

Η αγάπη υπάρχει σαν συναίσθημα; Αγαπάμε πραγματικά ή απλά δενόμαστε και εξαρτόμαστε συναισθηματικά από ένα άτομο το οποίο εμείς πιστεύουμε ότι αγαπάμε; Η αγάπη μας αυτή είναι αγάπη άνευ όρων ή συνοδεύεται και περιπλέκεται από τις ανάγκες μας, τις απαιτήσεις μας και τους όρους μας; Και αν υπάρχει αγάπη άνευ όρων πως μπορούμε να την υιοθετήσουμε; Η αγάπη και η εξάρτηση είναι ταυτόσημες; Αυτά τα ερωτήματα πρέπει οπωσδήποτε να απαντηθούν και να τακτοποιηθούν σωστά μέσα στο μυαλό και την καρδιά μας εάν θέλουμε να βιώσουμε μια ενσυνείδητη και υπέροχη σχέση και εάν πραγματικά θέλουμε να βιώσουμε την αληθινή αγάπη. 

Η αγάπη είναι μια έννοια που δύσκολα εκφράζεται με λόγια ίσως γιατί στην πραγματικότητα είναι πολύ πνευματική έννοια για να μπορεί να γίνεται κατανοητή με απλές λέξεις. Ας δούμε καλύτερα τι προκαλεί η αγάπη.

Όταν νιώθουμε την αγάπη είμαστε ενωμένοι – δεμένοι με το άτομο που αγαπά-με, αντιμετωπίζουμε το άλλο άτομο όπως ακριβώς θα αντιμετωπίζαμε τον εαυτό μας και ενδιαφερόμαστε για την ευτυ-χία του, την επιτυχία του και την υγεία του όπως ακριβώς ενδιαφερόμαστε για τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όταν αγαπάμε έχουμε κατανόηση, έχουμε τη δύναμη να συγχωρούμε και βέβαια η ψυχή μας είναι γεμάτη ηρεμία και ικανοποίηση. Η αγάπη δεν προκαλεί φόβο ή πόνο, αγάπη δεν είναι η ζήλια, η αδιαφορία, ο εγωκεντρισμός, η κτητικότητα και η δημιουργία πικρίας και απωθημένων. Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που τροφοδοτεί την ψυχή μας με δύναμη, χαρά, αισιοδοξία, ενδιαφέρον, ζεστασιά, δημιουργία και όνειρα. Εκτείνεται πέρα από το όρια του δικού μας ‘εγώ’ και δημιουργεί το "εμείς". Το "εμείς" φροντίζει και νοιάζεται για το κοινό καλό, κάνει κοινά όνειρα, βοηθά στο να κατανοούμε τις μεταξύ μας ανάγκες και τα διαφορετικά μας ενδιαφέροντα. Το "εμείς" νοιάζεται τόσο πολύ που μπορεί να θυσιάσει τις προσωπικές επιθυμίες στον βωμό του κοινού καλού. Το "εμείς" βρίσκει τις λύσεις και λειτουργεί αυτόνομα και προστα-τευτικά για την ίδια τη σχέση αλλά και για τον καθένα μας ξεχωριστά

Η αγάπη δεν πρέπει μα ,μετατρέπεται σε εξάρτηση και ανάγκη. Δυστυχώς πολλές φορές λέμε “σ’ αγαπώ” όταν πραγματικά θα έπρεπε να πούμε “σε χρειάζομαι”. Η ανάγκη είναι η έκφραση του πόνου, της στεναχώριας και της εγκατάλειψης. Λέμε πως δε μπορούμε να ζήσουμε χωρίς κάποιο συγκεκριμένο άτομο στη ζωή μας γιατί το αγαπάμε. Αυτό δεν είναι αγάπη, είναι εξάρτηση και ανάγκη. Γιατί; 

Εάν πραγματικά αγαπούσαμε το άτομο που μας εγκατέλειψε και το άτομο αυτό ήταν ευτυχισμένο με την επιλογή του να μας εγκαταλείψει, τότε δε θα υποφέραμε. Σας φαίνεται παράλογο; Και όμως δεν είναι. Αυτή είναι η έννοια της πραγματικής αγάπης. Ο πόνος της εγκατάλειψης δεν δημιουργείται από την υπέρμετρη αγάπη αλλά από την υπερβολική ανάγκη. Η ανάγκη και η εξάρτηση δημιουργούν φόβους και πόνο. Η αγάπη δημιουργεί ευτυχία, ικανοποίηση και ολοκλήρωση. Ας μην τις μπερδεύουμε!

Όταν αγαπάμε επιθυμούμε το αντικείμενο της αγάπης μας να είναι ευτυχισμένο σε κάθε περίπτωση, έστω και αν βρίσκεται και μακριά μας.
Πολλές φορές η αγάπη μας είναι έντονα αναμεμειγμένη με την ανάγκη και την εξάρτηση. Η αγάπη συνήθως αποτελεί την επιθυμία μας να δώσουμε, να προσφέρουμε στο άτομο που αγαπάμε ενώ η ανάγκη και η εξάρτηση θέλουν μόνο να παίρνουν αγάπη, να παίρνουν ενδιαφέρον, να παίρνουν προσοχή. Πολλές φορές ούτε εμείς οι ίδιοι δεν γνωρίζουμε ποια είναι αυτά τα συναισθήματα που θέλουμε να παίρνουμε ή τι μας προκαλεί την έλλειψη τους στη ψυχή μας. Όποτε νιώθουμε πόνο ή φόβο στη σχέση μας αυτό συμβαίνει είτε γιατί οι ανάγκες μας δεν καλύπτονται από το άλλο άτομο είτε γιατί φοβόμαστε πως βρισκόμαστε εκτεθειμένοι σε συναισθηματικό κίνδυνο. Όταν συμβαίνει αυτό η υποτιθέμενη αγάπη μας μετατρέπεται σε πίκρα και θυμό και σε ακραίες περιπτώσεις σε επιθυμία για εκδίκηση και σε μίσος. 
Μπορεί η αγάπη να προκαλέσει τόσα αρνητικά συναισθήματα; Είναι δικαιολογημένο; 

Η απάντηση είναι όχι. Η αγάπη ποτέ δεν οδηγεί σε τέτοιου είδους συναισθήματα απλά αυτά τα συναισθήματα αποδεικνύουν πως ποτέ η αγάπη δεν υπήρξε αληθινή. Σε αυτή την περίπτωση ήταν απλά εξάρτηση. 

Συνειδητοποιούμε λοιπόν πως πιθανό να μην αγαπήσαμε ποτέ πραγματικά στη ζωή μας! Δεν πρέπει όμως να κατακρίνουμε τον εαυτό μας για αυτό. Το να μπορούμε να αγαπάμε άνευ όρων, πράγμα που σημαίνει ότι αποκοπτόμαστε από τα συναισθήματα της εξάρτησης και των προσωπικών μας αναγκών, δεν μπορεί να μας συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. 
Η άνευ όρων αγάπη είναι αποτέλεσμα της προσωπικής μας εξέλιξης και της προσωπικής μας δύναμης που νικά την εξάρτηση και ελευθερώνει την ψυχή μας από το αίσθημα της ανάγκης ικανοποίησης των αναγκών μας.

Ακούστε την καρδιά και όχι τον εγωισμό σας. Μην απομακρύνεστε από τη σχέση και από την αγάπη για ασήμαντους και πολλές φορές χαζούς λόγους. 
Προστατεύστε την αγάπη σας, παραδοθείτε σ αυτήν, λειτουργήστε με γνώμονα μόνο την αγάπη που αισθάνεστε ο ένας για τον άλλο και μόνο τότε θα μπορείτε να είστε σίγουροι πως βαδίζετε στον σωστό δρόμο της απόλυτης ευτυχίας και της σχέσης του παραμυθιού. 
Η αγάπη παραβλέπει τις μικροδιαφορές γιατί έχει κάτι πιο σημαντικό να ασχοληθεί! Η αγάπη δεν έχει χρόνο για καχυποψία, έχει χρόνο για δημιουργία. Η αγάπη δεν βλέπει την ασχήμια και δεν επηρεάζεται από αυτήν, για την αγάπη είναι όλα όμορφα. Η αγάπη δεν βάζει όρους, παρασύρεται από τους ρυθμούς και εξελίσσεται. 
Πάντα υπάρχει τέλος στον πόνο. Πάντα υπάρχει τέλος στο φόβο. Αφήστε λοιπόν την καχυποψία και τις άμυνες στην άκρη. Αγαπήστε και αγαπηθείτε χωρίς μικρόψυχες απαιτήσεις... η αγάπη είναι μεγαλόψυχη! Πάντα υπάρχει τέλος σε όλα αυτά που νιώθουμε και δεν είναι αγάπη. Η αγάπη μόνο δεν έχει τέλος! 

Δευτέρα, 12 Αυγούστου 2013

Ενας σταθμος ημουν.............

Ημουν στη ζωη σου ενας σταθμος, κι εσυ το τρενο που περασες και πειστεψα πως θα σταματουσες για παντα, μα εσυ συνεχισες για αλλους προορισμους! Τωρα που ξαναγυρισες ειναι κατεστραμενος και κλειστος και μαλλον δε αποτελει σταθμο πλεον για εσενα.........

Τετάρτη, 7 Αυγούστου 2013

H απόσταση είναι περίεργο πράγμα..

Άλλοι άνθρωποι είναι δίπλα μας και ταυτόχρονα κόσμους μακριά.
Κι άλλους τους κουβαλάμε μέσα μας ακόμα κι αν μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα.
Από την αρχή του κόσμου οι άνθρωποι χωρίζονται από αποστάσεις και ενώνονται
με γραμμές: γραμμές τηλεφώνου, γραμμές σιδηροδρομικές, ακτοπλοϊκές, από την αρχή του κόσμου καλύπτουμε αποστάσεις, τις καλύπτουμε με ένα άγγιγμα, ένα φιλί, ένα ταξίδι.
Και μερικές φορές τις καλύπτουμε με πιο πρωτότυπους τρόπους.
Η διαδρομή δεν είναι πάντα ευχάριστη, αλλά συνήθως αξίζει τον κόπο.

ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ (γραμμενο για την μια και μοναδικη γυναικα της ζωης μου)

Μέσα στη ματιά σου, βλέπω την αγάπη 
νιώθω καλά πόσο αξίζεις εσύ, 
στέκομαι κοντά σου και θέλω να σου δώσω 
όλη την αγάπη που 'ναι πάνω στη γη! 

Αγκάλιασέ με, κράτα με, σφιχτά 
κάνε με να νιώσω την αγάπη αληθινά, 
το κόσμο απόψε άστον να γυρνά, 
για μας τους δυο τίποτα πια δεν μετρά! 

Όσο υπάρχει αυτή η αγάπη, ό,τι και να γίνει 
κανένας δεν μας σταματά! 
Κανείς δεν ξέρει πόσο μ' αγαπάς, 
κανείς δεν ξέρει όπως εσύ να μου μιλάς. 

Ό,τι κι αν γίνει, ό,τι κι αν συμβεί, 
εμείς οι δυο θα 'μαστε πάντα μαζί! 
Η αγάπη όλα τα νικά, ότι και να μας συμβεί, 
όσο υπάρχει η αγάπη αυτή, κανείς να τη σταματησει δεν μπορει

Παρασκευή, 2 Αυγούστου 2013

Της Νύχτας τα “γιατί”…

Μερικές φορές την Νύχτα συνοδεύουν κάποιες σκέψεις και μαζί με τις σκέψεις καταφέρνουν και τρυπώνουν ορισμένα “γιατί”. “Γιατί” που όχι απαραίτητα μπορείς να απαντήσεις, μα αυτό ποτέ δεν τα σταμάτησε και το ξέρεις. “Γιατί” που προέρχονται από ανησυχία, από απόγνωση, από ζήλια ή από ειλικρινή απορία, μα όπως και να ‘χει έστω και για λίγο σε βασανίζουν.
Είναι που τις νύχτες το σκοτάδι καταφέρνει και απλώνεται και την στιγμή που σκεπάζει και την τελευταία κουκκίδα της γης που πρέπει να καλύψει, η πλάση όλη ηρεμεί, αποδυναμώνεται και ξεκουράζεται για να μαζέψει δυνάμεις για το αύριο που θα ‘ρθει. Τότε τρυπώνουν τα “γιατί”, για να χορέψουν λίγο κάτω απ’ το φως του φεγγαριού πάνω στα πλακάκια της ψυχής σου.
Ξέρεις, κάποιες φορές θέλω να ρωτήσω τον κόσμο ένα “γιατί”, μα με φοβίζει το “επειδή” του…
Φτάνει όμως για απόψε. Μια μικρή υπόκλιση στην Νύχτα, μια τελευταία ματιά στα αστέρια και πάω να ηρεμήσω και εγώ!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΚΟΣΜΕ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΦΙΛΙ

Έκλεισα τα μάτια,
Αφέθηκα στα χείλη σου,
Σ’ άγγιξα,
Έκοβα τον ουρανό κομμάτια,
Τρέμοντας να προλάβω,
Μπας και κομματιάσω μέχρι και το σύμπαν,
Δεν κράτησα τίποτα για μένα,
Μόνο δάκρυ και γεύση,
Όλα σε σένα τα 'δωσα
Για σε, που με ταξίδεψες σε θάλασσες φουρτουνιασμένες,
Κλείσε τα μάτια μου ξανά,
Και κάνε, τα θέλω μου, κουπιά σου, 
μπας και βρω το σθένος να φωνάξω,
Σ' Αγαπώ!

metaferthikame edw

metaferthikame edw
http://fimesfm.info