H φωτογραφία της ημέρας!!!!!!!!!!!!

Καλημερα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Καληνύχτα σε όλους σας...:)

Καληνύχτα, αγάπη μου

Απόψε που θα κοιμηθείς θα στείλω το φεγγάρι
Να έρθει στο κρεβάτι σου να γίνει μαξιλάρι
Θα στείλω τους αστερισμούς να γίνουνε σεντόνι
Επάνω στο κορμάκι σου, ποτέ να μην κρυώνει

Από τα αστέρια του ουρανού θα βρω το πιο μεγάλο
Πάνω απ' το προσωπάκι σου να φέγγει θα το βάλω

Θα στείλω απ' τη θάλασσα το πιο όμορφο κοχύλι
Για να σου δώσει τρυφερά γλυκό φιλί στα χείλη

Και να σου πει πως σ' αγαπώ και σ' έχω στην καρδιά μου
Και μέσα στην ψυχούλα μου, γλυκιά πριγκίπισσά μου...

...Δεν σε βλέπω μα το νιώθω...

Θολώνουν τα μάτια μου
Το δάκρυ κυλά πικρό στο πρόσωπο μου
Σε βλέπω δειλά να φεύγεις
Δεν σε βλέπω μα το νιώθω 
Πας μακριά σ' άλλη γη σ' άλλη αγκαλιά
Φεύγεις για πάντα και πονάω
Πονάει η χωρισμός αλλά και η μοναξιά που απλώνει
Την συνήθισα όμως, με ανέθρεψε
Γιατί και όταν ήσουν εδώ πάλι έλειπες
Η παρουσία σου αισθητή ήταν μονό στο μυαλό μου
Έτσι και τώρα.
Θα σε κρατάω σαν μια ανάμνηση, σαν μια εικόνα

Χάθηκα στο αεράκι του κόσμου

...Και όταν χαθώ μετά θα 'ρθω... Όλα πάντοτε επιστρέφουν... Έτσι και εγώ θα γυρίσω... Μην μου φοβάσαι, μαθέ να βρίσκεις το άγγιγμα μου .... Όπου και αν είμαι θα σε βρω, θα με βρεις....Και αν έφυγα για λίγο και η σιωπή μου μας σκότωνε, όλα μια μέρα θα τελειώσουν, θα αλλάξουν ... Θα δημιουργηθούν...Όλα θα μας θέλουν μαζί... Δεν σε ξέχασα... απλά... ξεχάστηκα για να απαλύνω την σιωπή, την πληγή ...

Και αν χάθηκα στο αεράκι του κόσμου θα γυρίσω ξανά...
Ανακάλυψε το Άγγιγμα μου και βρες με ...

Στους βράχους βλέπουμε ανθρώπους μονάχους

Περπατώ αργά με ήρεμα και σταθερά βήματα 

Κοιτάζω γύρω μου περίεργα τα κύματα 

Τα βλέπω άγρια να πέφτουνε στους βράχους 

Σ' αυτούς που βλέπουμε συνήθως ανθρώπους μονάχους 

Ίσως η θάλασσα να θέλει να τους σπάσει 

Την μοναξιά των ανθρώπων μακριά να πετάξει 

Θυμάμαι ... και εγώ κάθομαι στα βράχια 

Και αρκετές φορές μιλώ με τα άστρα 

Θυμάμαι δάκρυα που πέφτουνε στο κύμα 

Και της ζωής μου ένιωθα να κόβετε το νήμα 

Στα βράχια που σβήνω της καρδιάς τον πόνο 

Εκεί που διαγράφω της ζωής τον κόπο 

Εκείνα τα βράχια αγαπώ 

Εκείνα που πάω σαν πονώ 

Αυτά που ανθρώπους μοναχούς φιλοξενούν 
και τους αγκαλιάζουν μαζί με την θάλασσα ήρεμα για να ζουν